Geure jenti

Agur Matilde Agirretxea

turrune

Utzi gaituzu, Matilde. Zure bizitza guztian egin dozun moduan, isil-isilik joan zara gure artetik. Izan ere, Zer egin dozu zure bizitza guztian, zeure Euskal-Herria maitearen alde borrokatu besterik? Beti, bigarren mailan. Baina hutsik egin gabe.

Gogoratzen zaitugu, egia esan, herriko manifen aurrean pankartari eusten. Euskal-Herriaren garai beltzak ziren haiek.

Baina zure irudia, Ondarroako Ezker Abertzaleko kideok inoiz galduko ez duguna, Ondarroako Txokoari lotuta dago.

Nola ahaztuko zaituztegu, bada, zu eta zure koinata Asun, biok, Ondarroako txokoa egunero irekitzen. Urteko egun guztietan, jai eta astegun, han zineten, zuok biok, guri zerbitzeko prest.

Eta hori, zenbat urtetan! Herri Batasunaren garaian hasi eta zenbat urtetan! Eta DENA MUSUTRUK! BAI, DENA MUSUTRUK!

Matilde eta Asun maiteok, ahaztezinak zarete Ondarroako Ezker Abertzalearen historian. Lerro hauek gure esker onaren ezaugarri pobre bat besterik ez dituzue. Esker mila eta mila eta mila…

Eta, zure etxekoek zure errautsak Kantauri itsasoan hilobiratzen dituztenean, han izango gara zure ondoan, Matilde, Ondarroako Ezker Abertzalea.

Ondarroan, 2011ko urriaren 27an

Ondarroako Ezker Abertzalea.

IRAILAK 27 GUDARI EGUNA 2011

turruneIruzkin 1

Aurten ere Irailak 27an Gudari Eguna ospatuko da. 36 urte pasa dira Txiki eta Otaegi eta FRAP taldeko beste hiru pertsona (Jose Luis Sanchez Bravo, Xoxe Humberto Baena eta Ramón García Sanz) fusilatu zituztenetik.

Berain heriotzak gogoratzeko eta oro har azken urte guzti hauetan Euskal Herriaren aldeko borrokan bere bizia eman duten guztiak oroitzeko.

Oroimena, duintasuna eta borroka !!

eta ONDARRUTARRAK egun hori urtez urte gogoratu izan dugun eguna izan dela baieztatzeko hor behean ikusten den kartela adibide lez,  berau 1980koa da ta memoria historikoaren barnean kokatzen degu

KABI GOITIA gogoratzen

turrune

ONDARRUTAR mordoak ezagutu genuen KABI, 4 urte egin bai zituen bertoko institutuan, eta beti gogoratuko dugu bere irriparra, bere izaera, beti laguntzeko prest, eta sasoi hartako borroka antinuklearran gainean zuen lan egiteko griña. Nahiz ta denbora aurrera joan gure oroitzapenetan beti izango du lekua. GOGOAN ZAITUGU, KABI

AURRERAk Anjel Etxaniz omendu du, egindako lanagatik, urrezko oroigarria eskeiniz.

turrune

 ANJELEN EMAZTE ETA SEME-ALABEN IDATZIXAK

Sekule ezta berandu aitortza bat etxeko.

Benetan baten batek merezitxe baeukan hau medalliau, hori geure atxe zan.

Eztai jakingozuen bañe hil beneko egun guzti Zaldupen pasaban, haxe zan beran bigarren etxi.

Arro sentiutengaz Aurrera eta Euskal Herrixatxik emoban guztiatxik.

Eskerrik asko danoi Anjelen eta etxekun ixenin.

Konturatuko ziñen Aiert ez dala hamen geuekin. Atzo  “Quebranta” etxea jun aurretik hauxe idatzixau lagaztan zeuei gaur irakurri ahal ixateko:

Atsaldeon etorri zazen guztioi eta Aurreratxik zeoze eizuen guztioi.

Direktibiai eskerrik asko oroigarrixatxik eta batezbe geure amai eukiban pazientzixa guztiatxik, ze hori baik gurin aitxak ezingoban Zaldupen horren beste ordu sartu.

Muso handi bat etxekuai eta eskerrik asko danoi bixotzez.

Aupa Aurrera eta gora Ondarru!

2011-06-17 Ondarrun

Omenaldiari egin zion tartea Aurreraren urteko batzarrak barikuan. Urrezko oroigarria emon zioten Etxanizen emazte ta famili guztiari.

Argia astekariak elkarrizketa egin dio Imanol Oruemazagari

turrune

Argia astekariak Imanol Oruemazaga Basetari egindako elkarrizketa interesgarri bat argitaratu du aste honetan. Bertan, bere bizitzaz, Ondarroako historiaz eta herriko gaur egungo egoeraz berba egiten du.

Zamorako espetxean egondako apaizen bizipenak jasotzen dituen liburua ere laster kaleratuko dute, eta bertan Imanolen gogoetak agertuko dira

Elkarrizketa hemen irakurri dezakezue:
http://www.argia.com/argia-astekaria/2277/imanol-oruemazaga-baseta
Baita aste honetako paperezko edizioan ere.

MARIANO GONZALEZ MANGADAren poema

turrune

  No puedo resignarme.

  No me trago el ser inacabado,

   tan trozo y tan esquina,

  con el barro anudado en las rodillas.

  Ni quiero paz a puños guardada en el bolsillo

  si se me está cayendo a cada paso.

  Ya estoy harto de estar en la ventana

  esperando a lo menos ver tu sombra

  cuando te va siguiendo como un perrillo atado.

Es duro aguantar ante las cosas

cuando pasan y pasan sin que uno te comprenda

-parece todo igual si tú no estuvieras-.

Y este ser siempre de noche en plena calle,

o el amargor de vislumbrarte a medias

como un susto en un trago,

o el cruzarnos los hombres como barcos extraños

mirándonos el cuerpo.

Asómate a tu puerta y oye el gemir del mundo:

como una sierra vieja,

como un fuego sin fuego,

como la lata rodando tristemente

por la triste pendiente de la noche…

No puedo resignarme.

Por tu culpa.

No puedo.

                                                                          Zure ONDARROAKO LAGUNAK