Udi badu ta mangamotzak alde batea lagaten hasitxe ga. Gaurko lakoxe egunak etxin egoteko ta urte barrixe antolatzeko balixo ixaten dabe, bañe ezkortasun guztiai aurre eitteko bada poztasune sentiuten douen motibo argi bat, askorek amets errealitati bihurtuko douena, zeñek ez dau amestu honelako irudi batekin?
BADATORRELA PERRETXIKO SASOI BARRIXE, hartu otzari ta labana, jantzi botak eta hartu makilli ta mendireeeeee!!
Turrunak 100.000 bisitatik gora jaso ditu jada. Gero eta jende gehiago hurbiltzen da gure orrira, Ondarroako kontuen berri edukitzeko.
Egun berezietan, Turrune Ondarroako notiziak ezagutzeko lehen informazio iturri bihurtzen da. Argi ikusi dugu aste honetan. Martitzenean, Kandidoren askapenaren berria sartu genuenean, 2196 pertsona sartu ziren gure blogera. Hurrengo egunean, Kandidori egindako ongietorriaren argazkiak ipini genituen goizean goiz, eta egun osoan zehar 5433 bisita jaso genituen! (Eguneroko media 500 bisita izaten dira).
Ez hori bakarrik, beste komunikabide batzuentzako informazio iturri gara. Ondarroan zeozer pasatzen denean, gugana jotzen dute informazio eske. Aste honetan, adibidez, Garak gure argazkiak publikatu ditu.
Horregatik, gure komunikazio proiektua indartzen jarraitzeko asmoa daukagu. Eta zuen laguntza ere eskertuko dugu. Denon artean, turrunotsa ahalik eta gehien entzunarazten ahalegindu behar gara! Zeuen ekarpena egiteko, badakizue nora idatzi: otzara@hotmail.com
Kanpaina bat ere jarriko dugu martxan, geure izena eta helbidea zabaltzeko. Hemen daukazue logoa, eta laster aterako ditugu pegatinak ere.
Abokatuaren deia jaso ondoren etxekoak VILLENA espetxerako bidean jarri dira bere bila irtetzeko. Argazkiko irudia berriz ez dugula ezagutuko da gure poztasuna, bañe preso guztiak etxeratu arte ez gerala geldituko ere argi dugu. Adi egon ongi etorrirako deialdiei.
ARA MÉS QUE MAI, INDEPENDÈNCIA
Arribem a l’11 de Setembre de 2011 havent viscut els esdeveniments polítics entorn de l’Estatut d’Autonomia, amb la sentència en marxa del Tribunal Constitucional i les sentències del Tribunal Suprem i del Tribunal Superior de Justícia de Catalunya contra el model d’escola catalana; i ara amb l’última reforma recentralitzadora que s’ha fet a la Constitució Espanyola constatem, un cop més, que estatuts i constitució de l’Estat Espanyol no ens poden oferir cap projecte de futur als catalans que no sigui més submissió política, més continuació de l’espoliació fiscal, més liquidació dels drets socials, més desocupació i crisi a les llars del nostre País.
L’últim episodi de la Constitució Espanyola ens situa políticament a l’endemà del cop d’estat de Tejero i Armada, quan la monarquia borbònica instaurada pel dictador, va convocar els partits espanyols i va excloure catalans, bascos i gallecs per tal de dissenyar, estrictament entre espanyols, la nova arquitectura política espanyola que regiria des d’aleshores: la LOAPA i altres lleis semblants que han definit els estrets límits de l’autonomisme, tal com la Nova Planta que ens va imposar el primer Borbó ara fa 297 anys.
Però els catalans hem anat abandonant les actituds purament de resistència; ja hem deixat de queixar-nos i de posicionar-nos sempre entorn d’un NO indignat; hem pres la iniciativa i hem passat a mobilitzar-nos i organitzar-nos entorn d’un SÍ a un nou cicle polític clarament orientat cap a la independència. La mobilització del 10 de juliol de l’any passat ja va tenir netament aquest nou to positiu.
Ara ja sabem que, per dignitat de poble i per respecte a la memòria dels nostres avantpassats, no acceptarem de continuar sotmesos ni a l’Estat Espanyol ni a l’Estat Francès per més que ens oferissin engrunes de benestar, facilitats fiscals i alguna participació en el poder polític. Perquè l’entesa entre els pobles només es pot donar si aquests són lliures. Ara ja sabem que davant les agressions al model d’escola catalana la nostra resposta és ni un pas enrere, ni una sola escola que segregui, divideixi i aïlli els infants per motius de llengua.
També reforça aquest nou cicle tot el procés de referèndum popular sobre la independència que va culminar aquest 10 d’abril d’enguany a Barcelona.
Les consultes populars sobre la independència han estat un formidable exercici de democràcia real participativa que, a més, amb la participació volguda de tots els ciutadans i ciutadanes a partir dels 16 anys, vinguessin d’on vinguessin, han allunyat de la lluita per la independència qualsevol ombra de xenofòbia o d’actituds racistes.
Estem, doncs, en una nova dimensió política caracteritzada per la claredat del plantejament cap a la independència, per un augment de l’autoestima col·lectiva i de les possibilitats organitzatives de la Nació catalana.
Ha quedat clar, en efecte, que no volem cap mena d’estatut ni volem pronunciar-nos per cap mena de constitució espanyola: L’únic referèndum que ens importa i pel qual treballarem és el referèndum d’autodeterminació sobre la independència de la Nació catalana.
Tenim al davant uns reptes enormes:
Tenim el repte de preservar la cohesió social en uns moments de crisi econòmica aguda que està esquerdant el present i el futur del nostre jovent, dels centres de treball i de les famílies treballadores.
Tenim el repte de preservar la integritat del nostre patrimoni lingüístic i cultural, singularment la llengua catalana i el model d’escola catalana en llengua i continguts, que són i han de continuar sent eines bàsiques de cohesió social.
Necessitem dotar-nos d’organitzacions polítiques i socials de tots els Països Catalans compromeses fermament amb la independència, disposades a treballar per un Pacte nacional per l’autodeterminació i a tirar endavant una Assemblea Nacional Catalana
PER LA INDEPENDÈNCIA, PER L’ESTAT PROPI !
LA INDEPENDÈNCIA DEPÈN DE NOSALTRES!
This Ard Fheis welcomes the 2010 initiative taken by the Abertzale Left to create the conditions for a peaceful and democratic process which deals with the causes of conflict between the Basque people and the Spanish state.
We commend the Abertzale Left for the leadership they have shown and the efforts they have made to resolve this political issue.
This Ard Fheis calls for:
· The commencement of direct and inclusive dialogue as an indispensable step towards resolving the Basque National conflict.
· The immediate release of Basque political activists and others from pro-Independence groupings including Trade Unions, Youth, Cultural and media organizations currently being detained by the Spanish Government.
· Humanitarian treatment of prisoners, including the release of sick prisoners and the repatriation of prisoners to the Basque Country pending their release.
· The release of Arnaldo Otegi.
· The Basque people to be accorded their right to vote for the representatives of their choice.
· The legalization of the new party proposed by the Abertzale Left.
Borroka eredugarria egin izanaren harrotasunarekin iragarri zuten atzo dozenaka ondarroarrek apartheid politikoa salatzeko 2005ean abiatutako desobedientzia kanpaina amaitutzat jo dutela. Sei urte eta erdi igaro dira udal tasa eta zergak ordaintzeari utzi ziotenetik. Zailtasunak eta mehatxuak izan dira tartean, baina hasieran heldu ziotenari tinko eusten jakin dute: «Eskubiderik ez bada, betebeharrik ere ez». Lehenak berreskuratu dituztenean, besteei heldu diete orain.
Maider EIZMENDI | ONDARROA
«Udal tasa eta zergak ez ordaintzeko kanpaina 2011ko ekainean bukatutzat eman dugu». Horixe iragartzeko agerraldia egin zuten atzo dozenaka ondarroarrek. 2005eko urtarrilaren 1ean ekin zioten, hainbat herritarrek, 200 bat familiak, «Eskubiderik ez, betebeharrik ez!» desobedientzia kanpainari. Hasiera batean, uraren, zaramen eta estolderiaren zergak ez ordaintzeari ekin zioten, eta gero, beste alor batzuetara zabaltzen joan zen euren protesta, etxeetako obren lizentziak, kiroldegia…
Alderdien Legea eta horren ondorioz indarrean zegoen Euskal Herriko udaletako egoera ez demokratikoa salatzea zen ekimenaren helburua.
Herrian bertan zuten horren adibide garbia. 2003ko hauteskundeetan ezker abertzaleko hautagaitza legez kanpotzat jo zuten eta 2.422 boto baliogabetu zituzten. Behin herritarren protesta kanpaina abian zela, 2007ko udal hauteskundeetan beste hainbeste gertatu zen eta udal kudeaketa batzordea antolatu zen, EAJren agintaritzapean. Jeltzaleek EArekin batera aurkeztuta, 1.720 boz eskuratu zituzten 2007ko hauteskundeetan, baliogabetutako botoak baino 475 gutxiago.
Lehen bi urteetan Udalak ez zion kanpainari ia jaramonik egin. Udal kudeaketa batzordeak, ordea, Gesmunpal agentzia pribatua kontratatu zuen zergak kobratzeko; baina herritarren azalpenak tarteko, hark uko egin zion. 2009an, Bizkaiko Aldundiari eman zion udal kudeaketa batzordeak zorrak kudeatzeko eskumena, eta zigorrak ere iritsi ziren. Gainera, iaztik uraren eta zaramaren zerga Bilbao Bizkaia Ur Patzuergoaren esku jarri zuen eta hark ura moztuko ziela mehatxu egin zien herritarrei.
Agerraldian gogora ekarri zutenez, desobedientzia zibila «historikoki» injustiziei aurre egiteko bidea izan da, eta «horrela ulertu dugu Ondarroan udal tasa eta zergak ordaintzeari uko egin diogunok».
Errespetua helburu
Hala, euren helburua ez dela inoiz inondik inora «ez ordaintzea izan» nabarmendu zuten, «Udal demokratikoa egikaritzea baizik, ondarroarrok hautestontzietan esandakoa errespetatzea, alegia».
Apartheid politikoari helduta, «PPk eta PSOEk Madrildik zuzendutako estrategiak ezker abertzalea espresio isolatu eta gutxitua bihurtu» nahi izan duela salatu zuten eta, bide horretan, ilegalizazioa izan dela ardatza. Estrategia horrek, ordea, Madril ez ezik, «kide paregabeak» izan dituela iritzi zioten: «Ziur gaude, EAJk eskaini dion babesik gabe, Alderdien Legea gauzatu ezina zitekeen». EAJk baina, «beste alderdiek bezala», euren esanetan, «onurak ikusi zizkion» estrategiari eta «interes propioak lehenetsi dituzte ezker abertzalearen kontrako apartheidaren itzalpean». Hain zuzen, «interes horiei jarraiki, mantendu du EAJk Ondarroan ere mantendu duen jarrera».
Gogora ekarri zuten, zentzu honetan, ezker abertzaleak konponbiderako proposamen ugari egin dizkiela eta jeltzaleek errefusatu egin dituztela behin eta berriz, «Udaleko egoera ez demokratikoa gainditzeko aukerak egon diren arren eta Legeak berak ere ahalbideratu zitzakeela jakin arren».
«Zigorren eremuan»
Desobedientzia kanpaina bera ere, erro politikoetan kokatu gabe, «zigorraren eremura bideratu» nahi izan dutela salatu zuten; izan ere, uraren tasak ez ordaintzeagatik, askori ura moztuko zietela ere mehatxu egin baitzieten.
Egoera horren aurrean ere, tinko eutsi zioten kanpaina abiatutako herritarrek eta hala jarraitu dute, «ondarroarrek aukeratutako Udal bat izan arte».
Aitzindari eta erreferentetzat jo zuten ondarroarrek gauzatutako borroka, baina une honetan, moldaketa bat eskatzen duela onartu zuten. «Euskal Herrian aldaketa gauzatzen ari da, gauzatzen ari gara eta Legalizazioaren borroka oraindik erabat irabazi ez badugu ere, lehen urratsek gure herrian ere izan dute isla, Udalean bertan batik bat», adierazi zuten. Azken udal hauteskundeetan Bildu koalizioak bozen %60,19 lortu ditu kostaldeko herri honetan eta hamahiru zinegotzitatik bederatzi eskuratu.
Ekainaz geroztik, zerga eta tasak ez ordaintzearen kanpaina amaitutzat emana dutela iragarri zuten atzo, oraindik ere tramitean egon daitezkeen data horretara arteko tasa eta zergak ez dituztela ordainduko berrestearekin batera.
Atzo egindako batzarrean, Ondarroako desobedientzialariek udaleko zergei egiten zieten intsumisioa etetea erabaki zuten. Desobedientzialarien esanetan, udaleko egoera aldatu egin da, azken hauteskundeetan aukera ideologiko guztiak bozkatu ahal izan direlako, nahiz eta alderdi eta pertsona asko oraindik ere ezin diren hauteskundeetara aurkeztu.
Izan ere, desobedientzia hau udalean apartheid politikoa inposatu zutenean ipini baitzuten martxan ehunka herritarek, eurek nahi zutena bozkatzeko aukerarik ez bazuten, betebeharrik ere ez zeukatela aldarrikatuta. Hemen bideo bat, burruka luze hori gogorarazten diguna:
