Kartzeletatik / Deserrittik
LEA-ARTIBAIko PRESOEN SENIDEEK, hauen egoera aldatu beharra azpimarratu dute
2010 «urte oso gogorra izan da euskal presoentzako, eta senideentzako ere bai», Lea-Artibaiko Etxerat elkartean batzen diren familia eta lagunen esanetan; «funtsezko eskubideak txantaia politikoa egiteko darabiltzate», diote. Preso politikoen senideek «benetako arazoa eta denon arazoa» dela presoen eskubide eza nabarmendu dute. «Euskal Herrian aldaketa unean gaude, eta presoen egoera be aldatu egin behar da; euren eskubide guztien jabe izan behar dira», diote. Horretarako urratsak emotea «euskal gizarte osoaren zeregina da, eta ez bakarrik senideena» azaldu dute. Horregatik egin dute dei Gabonetako mobilizazioetan parte hartzera, eta urtarrilaren 8an «Bilbora urratsa denon artean» ematera. Honako mobilizazioak deitu dituzte Gabonetarako Lea-Artibain eta Mutrikun Gabon egunetan Presoen eskubideen aldeko Olentzeroren kalejirak. Hilaren 23an, Lekeition, 18:00etan udaletxe aurrean da hitzordua. Abenduaren 24an Mutrikun 18:00etan Zubixatik irtenda, moilan zehar, Goiko Plazaraino. Ondarroan, 19:00etan irtengo dute Augustin Zubikarai plazatik; Alamedan presoen Gabon gaueko mahaia ipiniko dute, eta Kale Kutzean amaituko da. Manifestazioak. Abenduaren 24an, 19:00etan, Lekeition eta Markina-Xemeinen manifestazioak egingo dira Amnistiaren Aldeko Mugimenduak deituta. Erakusketa. Ondarroan, Udal Erakusketa Aretoan argazki erakusketa egongo da, hilaren 27tik urtarrilaren 2ra arte. Auto karabana. Abenduaren 26an, Jose Ramon Foruria, Foru gaixorik dagoen presoaren askatasuna eskatzeko eskualdeko auto karabanak urtengo du Markina-Xemeindik Basauriko kartzela aurreraino. 11:00etan, Zelaitik. Azken barikua Abenduaren 31n, urteko azken barikuan, elkarretaratzeak presoen eskubideen alde. Herririk herri, hauek dira deialdiak: Aulestin, 20:00etan; Lekeition 19:00etan Eskolapean; Markina-Xemeinen 19:30ean Karmengo Plazan; Munitibarren, 20:00etan, plazan; Mutrikun 19:00etan Goiko Plazatik abiatuko da giza katea, eta Ondarroan, 13:00etan Itsasaurren.
IBON IPARRAGIRRE, ondarrutar preso politikoa, itxialdian.
Sevilla II espetxeko euskal preso politikoek itxialdiari ekin diote. Bi egunez itxita egoten dira ziegetan eta hirugarrenean urteten dute patiora. Tartean dago Ibon Iparragirre ondarrutar presoa. Hamaika euskal preso politiko daude Sevilla II-n; orain arte isolamenduko moduluan eduki dituzte galerietan bosnaka eta seinaka banatuta. Orain dela hiru aste binaka ipini zituzten. Horietako hiru preso bereziki baldintza gogorrak dituen galeria batera eroan zituzten, lehen graduko preso sozialekin. Patioa oso oso txikia da, eta bizi baldintzak ere onartezinak direla esan dute bertan dauden presoek. Horregatik ekin diote itxialdiari.
FERMIN MUGURUZAren aportaziñoi, ARNALDO eta beste guztiak, etxeratzeko
ABENDUAK 19an badugu zeregina, ARNALDO ASKATU
A ti, ASIER, y a todas y todos los presos politicos vascos
ANA SAEZ DE URABAIN (madre de ZUMAI OLALDE )
El 23 de noviembre hizo un año desde que se llevaron a Zumai y a otros 33 jovenes de sus casas. Hace unas semanas Zumai salió en libertad. La alegría de tenerlo en casa se disipa en los recuerdos dolorosos. Detención, desaparición e incertidumbre, tortura, encarcelamiento.
Ha pasado un año, más de 30 años para otros, y hoy nuestra casa, ETXERAT, está llena de personas que la habitan, personas que se acercan a darnos su solidaridad y cariño, hombres y mujeres que deambulan en un continuo recuerdo y les hace estar presentes. Tú eres una de esas personas. Unos en la calle, otros dentro, todos compartimos las mismas tristezas y alegrías.
Ahora quiero contarte nuestra esperiencia, cómo ha sido la salida de Zumai, necesito hablar contigo de esto. El 5 de noviembre me llamó la abogada para decirme que a Zumai le habían concedido la libertad bajo fianza. Rápidamente hice todos los trámites para que le dejaran libre esa misma tarde. Cuando llegamos a la cárcel, le dimos la noticia. Paralizado, estuvo toda la visita en silencio y pensando cómo podría despedirse de ti, ya que anyes de terminar su visita, tú tenías otra con tu compañera, Naroa, y tu hija pequeña de cuatro meses, Jare. ¡Deseaba decirte tantas cosas! Con anterioridad mi hijo me había comentado si, en el caso de que le concedieran la libertad, sería posible retrasar el pago de la fianza con el fin de quedarse un día más en prisión y poder así despedirse de los kides, especialmente de ti. No sé si fué una consulta o una decisión, pero no le dí la oportunidad, los deseos de abrazarlo te arden y la duda no existe, sólo la decisión de hacer todo lo posible para tenerlo cuanto antes en casa. No sé si la decisión fue acertada, nunca sabes como habría sido de otra manera.
Cuando Zumai terminó la visita, los carceleros le azuzaron para que recogiera sus cosas. No iban a permitir que coincidiera contigo ni unos minutos.
Llegaron los abrazos y también las lágrimas y la rabia … “no me han dejado despedirme de Asier”. A los pocos minutos, apareció tu compañera con Jare en brazos gritando “matxe, matxe Zumai”. Él abrazándolas y Naroa rota por la emoción. De vuelta, en el coche, un poco de música … “Adiskide bat bazen, orotan bihotz bera …” y Zumai comenzó a llorar.
Asier, recuerdo vuestra llegada a la cárcel, la llamada de mi hijo y la emoción que sentía por que habían llegado unos kides nuevos al módulo, Xeber y tú. Ese deseo de Pou y Zumai de cuidaros y apoyaros después de vuestro paso por la Ertzaintza, torturados, tú sufriendo las cosecuencias de las drogas químicas y con las costillas desplazadas. Depués, borrokas, castigo y cambios de módulo. Los dos al mismo txabolo, donde habeís pasado juntos largas horas hablando, leyendo, estudiando, compartiendo confidencias.
En la calle hemos compartido la solidaridad en lo viajes y la alegría de veros. Hemos vivido momentos de ternura con el nacimiento de Jare, momentos intensos cuando tu otra hija, Maddi, corría a tus brazos por el pasillo de los cuchitriles donde hacíamos los vis a vis. Momentos de rabia cuando nos han querido humillar.
Y ahora la salida de Zumai nos deja un sabor dulce y amargo a la vez. El está en ti y tú en él, cuando le miro te veo, cuando me habla te escucho. ¡Que cosas más hermosas e importantes ha aprendido contigo! Él dice que tú eres su hermano, pero yo creo que eres mucho más, tú eres todos ellos, sois la lucha, la dignidad y el amor a un pueblo que sigue oprimido. Sois lo mejor de nuestro pueblo, os necesitamos, y por ello vamos a seguir luchando hasta traeros a todos a casa. Maite zaituztegu! Eskerrik asko por todo lo que nos daís.
OHARRA: Honezkero, denok konturatuko ziñeten, eskutitz hau, besteak beste, ONDARRUko” kastiai” omenaldi moduko bat dela eta harro egoteko motiboa dugula ,ONDARRUTARRAK, gure neska ta mutillekin. GORA ZUEK.
por zierto, gaur goizaldean, NAVALCARNERO espetxeruntz eta ARANDA inguruan,minus 15 grado zeuden. KONTUZ bidaiatzerakoan, eta goraintziak barruan dauden denei.
KEN 7, ESPETXEETAN DAUDENEKIN GOGORATUZ
Urtza Alkorta `Sagasta´ espetxetik
ZER DA KARTZELI? Galdera honen aurrin ziur naz,preso dan lagun bakottak erantzun desbardiñe daukela. Kalin erun dozun biximorun arabera, komisaxako egonaldixan arabera, kartzelan daruzun denporin arabera edo eiñ bir dozun denporin arabera, emakumi edo gixona ixan…Faktore asko daz, kartzeli oso modu desbardiñetan bixitxea eruten zaittuenak.
Danok: “ Maite genituen gauzengandik erori ginen preso/baina gure maitasuna oraindik/ ez dago preso” (Joseba Sarrionandia)
Danontzat hamen bixi douena baino gogorraua da kanpun ez douena bixi, galtzen gazena, jakindde iñoiz ez douela berreskuratuko.
Halan da be, oso subjetibu de bixipena, eta ez da erreza esplikati hau zer dan. 2010 urtarrilan 28an atxilotute, on arte zer bixi, sentiu doten kartzelan kontaten ahalenginduko naz:
Esatea nune gogorra bada be; komisaxatik pasa ostin babesgune modun bixi ixan neban hasieran kartzeli. Polezixaik ikusten ezneban guni, nahiz eta oso presente neukazen. Kontradiziñoi emoten badau be, hasiera baten atik itxitxen zinin txabolun seguru sentiuten nittan, eta iraitxen zinin dardaraka: “on zer?” pentsaten. Geldike geldike komisaxan galdu neban pertsoni ixaten sentimendu berreskuratzen hasi nittan, zeozelan barriro be neure burun kontrola hartzen hasi nittan.
Denporik aurrea eiñ ahala, atiai ez dotsatzu horrenbeste beatzen baiñe hortxe daz, beti itxitxe, (makina bat denpora pasa dou eta pasaten dou atin albun urdindunak iratxeko zain) preso zazenan adibide fisiko argixe. Pertsoni danea eitten da eta zoritxarrez (edo zorinez ze bestelan zelan erun hau?) konturatzen zaz kartzela ein zazela. Kanpoko biximodutik distantzixi hartzen zaz, kanpoko biximodu pendiente momentu oro ez da aurrea eitteik. Ingurun eta zeure barrin euskarrixak. topaten juten zaz eta konziente ixan arren gauza/ momento asko zazela galtzen, kartzelan zentraten dozu buru eta bixipen honetatik irakaspenak ataten ahalengintzen zaz.
Nik on igarten dot kanpokuk gitxia afektaten dostana.Hasiera baten argazkirik be ezin neban pea txaboloko paetin ze buru kanpoa juten gaztan,galtzen neuana ikusten neban bakarrik ta gero burure “NOIZ ARTE”?etorten gazta. Gaur ONDARRU guzti dakat txabolun peata ta ez gazta hori pasaten.
Argi dakatena da, hamendik (ta zelan ez komisaxatik ) pasatu dana, iñoiz ez dala lehengu ixango.Burun zeukazun bixi proiektu, golpin apurtzen dotsue, eta nahi edo ez nahi hori amaitzeko ariketi be eiñ bir dozu. ASUMIU kartzelan zazela ta ez dala ixan bir zana ixango, eta aurrera.! “ETA BIZITZA EZ DA GURETZAT / EGUNDO IZANGO / LEHEN ZEN BEZALAKOA / HARREZKERO” (JOSEBA SARIONAINDIA)
Lehen esan modun, irakaspenak ataten naz.Batzuk oso pertsonalak, eta beste batzuk, ezkertiar eta independentista militante modun, EUSKAL HERRIXAN alde biharrin segi eitteko, indar gehixaua emoten dostenak.
ZUTIK EUSKAL HERRIA!
ZUTIK ONDARROA!
Estremerako kartzelatik, 2010ko azaroak 14
8719600510 eta beste guztiak ASKATU
AITZOL ETXABURU ren KONTRAKO EUROAGINDUA ONARTUA
Parisko Apelazio Epaitegiak, baina, argitu du ez dutela Espainiara eroango Frantziaren epaia bete arte. Espainiako Auzitegi Nazionalak bi euroagindu eskari dauzka eginak Etxabururen kontra Madrilen epaitzeko, ETArekiko lotura eta atentatu batzuk burutu izana egotzita.
Euroagindua onartu izanak, baina, ez du esan nahi orain entregatuko dutenik. Amaia Rekarte bere abokatuak argitu duenez, «oraindik ere Frantzian epaitu barik dago, eta lehenbizi hango epaia bete beharko luke, gero Espainiaratu ahal izateko».
Aitzol Etxaburu Fleury-Merogis kartzelan dago, behin-behineko espetxealdian, 2009ko abuztuan Alpeetan atxilotu zutenetik.




![Guerejoangogara[1]](https://turrune.com/wp-content/uploads/2010/12/guerejoangogara1.jpg?w=636)




