![Hendaia[1]](https://turrune.com/wp-content/uploads/2011/05/hendaia1.jpg?w=636)
Aurten ere egun osoko egitaraua prestatu dute, elkartasuna, kirola eta jaia uztartuko dituen egunera.
![Hendaia[1]](https://turrune.com/wp-content/uploads/2011/05/hendaia1.jpg?w=636)
Aurten ere egun osoko egitaraua prestatu dute, elkartasuna, kirola eta jaia uztartuko dituen egunera.
Apirilaren 29an Azken Ostirala ekitaldia burutuko da Euskal Herriko auzo eta herrietan
•Eskubide guztiekin, Euskal Presoak Euskal Herrira!
•Kondena bete duten PRESOAK KALERA! 3/4ak bete dituzten PRESOAK KALERA!
•Bizi arteko dotrina indargabetu!
•Gaixotasun larriak dituzten PRESOAK KALERA!
•Isolamendu eta bakartzearekin bukatu
Amnistiaren Aldeko Mugimenduaren oharra:
Ongi etorri Gatza eta Elurtxuri! Biziarteko espetxe zigorrik ez!
Jose Mari Sagardui Gatza eta Jon Agirre Elurtxuri euskal preso politikoak kalera aterako dira datozen asteotan. Aurrenak 31 urte beteko ditu espetxean, bigarrenak berriz 30.
Bi euskal preso politiko hauen kasuek ondo baino hobeto erakusten dute euskal preso politikoen aurka Espainiako Gobernuak ezarri duen espetxe politika zertarako egina den. Europan jarraian eta espetxetik atera gabe urte gehien preso daramatzate Gatzak eta Elurtxurik. Azken honen kasuan gainera aipatzekoa da gaixotasun larriak jota dagoela espetxealdi luze eta gogor honen eraginez.
Euskal preso politikoekin amaitzea bilatzen duen espetxe politika ankerraren adibideak dira bi hauek, beste 750 euskal preso politikorekin batera. Urte hauetan guztietan espetxe politika errepresioaren zerbitzuan izan dute Frantziako eta Espainiako Gobernuek, aldian aldian euskal preso politikoekin amaitzeko neurri berriak erabili dituztelarik. Kolektiboarekin amaitu nahi dute, preso politikoak suntsitu, izaera politikoa kendu. Euskal Herrian Kolektiboak duen erreferentzia politikoa eta humanoa isildu nahi dituzte.
Sakabanaketa politikaren bidez presoak elkarrengandik banatu eta Euskal Herritik gehiago urrundu nahi izan zituzten, tartean Kanariar irletan edo Ceutan ere izan zituztelarik. Baina Kolektiboak duintasun eta gizatasun handiz aurre egin die beraien aurka ezarritako neurri guztiei. Horregatik estatuak espetxe politika egokitzen joan dira urte hauetan guztietan, helburu berberak lortzeko eginahalean neurri berriak abian jarri dituztelarik. Hor daude besteak beste gaixotasun larriak dituzten euskal preso politikoak bahiturik mantentzeko neurriak, tartean eskizofrenia eta minbizia bezalako gaixotasunak dituzten pertsonak. Hor dago bakartze politika, sakabanaketarekin nahikoa ez eta presoa inolako komunikazio biderik gabe utzi nahi duen neurri multzoa, espetxe barruan isolatuz, kanpoarekin harremana zailduz e.a. Eta hor dago senide eta presoen aurkako miaketa umiliagarrien jarduna ere.
Neurri hauekin guztiekin batera euskal preso politikoei praktikan biziarteko zigorra ezartzeko legezko aldaketak egin dituzte. Biziarteko espetxe zigorra legeztatu du Espainiako Gobernuak, eta presoak 30 eta 40 urtez espetxean mantentzeko beharrezko legeak osatu eta onartu dituzte urteotan. Irteerarik gabeko zuloan mantendu nahi dituzte euskal preso politikoak, beraientzat espresuki onarturiko lege eta neurri sorten bidez.
Gure herrian aro politiko berri bat zabaldu den honetan euskal preso politikoek bizi duten egoera larriari amaiera emateak lehentasuna duela uste dugu. Euskal preso politikoen eskubideak onartuak izan behar dute, sakabanaketarekin amaituz, biziarteko zigorra indargabetuz eta gaixotasun larriak dituzten euskal preso politikoak kaleratuz. Honekin batera, prozesu demokratikoak preso eta iheslari guztien etxeratzea ekarri behar du berarekin, presoak, eskubide guztien jabe etxeratuak izan daitezen.
Amnistiaren Aldeko Mugimendutik dei egin nahi dugu bide honetan mobilizazioa eta presio soziala areagotzera. Herritarrei presoen eskubideen alde kalera ateratzeko deia luzatzen diegu, soilik modu honetan lortuko baitugu estatuei espetxeetako giltzak eskutik kentzea.
Euskal Presoak Euskal Herrira, Amnistia!
Euskal Herriko Amnistiaren Aldeko Mugimendua
APIRILAK 13 ASTEAZKENA
> * 31 urte preso egon eta gero, Jose Mari Sagardui ‘Gatza’ libre
> geratuko da. Arratsaldeko 20:00etan ‘Bizi osorako kartzela zigorrik
> ez!’ lemapean manifestazioa izango da Zornotzan.
>
> APIRILAK 16 LARUNBATA
> * Bizi osorako kartzela zigorraren aurkako ekitaldi nazionala
> arratsaldeko 17:30etan Zornotzako Udaletxeko Plazan.
DENAK ETXERA EKARRI ARTE, JO TA KE
Urteak joan ta urteak etorri eta KITAROaren doinuz lagundurik ONDARRUTAR multzo batek bere herrikide presoekin gogoratuz, herrian zehar ibilbidea egiten du, hasi alde zaharrean eta herriko alamedan bukatuz. Gaur ostirala ere hala egingo dute, baina ordu aldaketa dela eta 8etan batuko dira. Herrikideekin ez direla ahazten eta herrian nahi dituztela eskatzeko. Hemendik ere, gonbidapena egiten dizuegu bertan parte hartu dezazuen.

Gara egunkarian argitaratutako elkarrizketa martxoaren 26an:
“Tamara Muruetagoiena, hija del médico que murió torturado en 1982, estuvo presente en el foro ccívico de Iruñea que toma el nombre de su padre. En la primera sesión se proyectó su documental, “The doctor”.
Usted ha vivido mucho tiempo en EEUU y en Bélgica, ¿cómo responde la gente de estos países cuando conoce la historia de su padre?
Les impacta mucho. Se suelen sobrecoger y les cuesta mucho hablar. Les espanta el hecho de que haya pasado en lo que entienden como una democracia, en plena Europa. Cuando comento cómo pervive la tortura y la impunidad con la que se practica, alucinan, sobre todo en EEUU. Resulta curioso que en el Estado se mire por encima a los estadounidenses por las guerras de Irak, etcétera., cuando aquí no se quedan cortos tampoco.¿Y cómo se lo toman las personas de Euskal Herria?
Muchos dicen que no sabían nada del tema, que no lo conocían. Otros, al contrario, se acuerdan perfectamente de lo que ocurrió. Mucha gente se acerca, contándote que fue horrible. Sientes mucho calor. Sin embargo, cuando hablas con gente de sensibilidades políticas que cierran los ojos ante la tortura, salen con cosas como que “era otra época…” y tonterías por el estilo.Eso duele…
El problema es que no era otra época. Sigue pasando. Igual. Esta lacra duele al torturado, pero también hace daño a su círculo de gente y a la sociedad en su conjunto. Nadie debe olvidarse de la tortura y es importante que la gente siga combatiendo. Da miedo que esté calando el discurso justificatorio de “bueno, era un terrorista…” Ya basta de etiquetas. Todos somos iguales y la ley dice que a todos se nos ha de tratar por igual. Nada de excusas. Mañana te puede pasar a ti, mi padre tampoco se lo esperaba.¿Qué le parece que el foro tome el nombre de su padre?
No puedo estar más contenta. Es el mejor homenaje que se le puede hacer. Estoy ilusionada y me parece un lujo el hecho de que se proyecte mi documental.Esta misma mañana [por ayer] se discute sobre la tortura en el Parlamento navarro…
Me parece escandaloso dar la espalda a la tortura, como hacen muchos políticos. Pero, por otra parte, me gusta que que la gente de la calle siga manteniendo la lucha, la iniciativa. Pienso que hay muchos políticos con las manos sucias. Sólo piensan en sus votos y se han olvidado de los derechos humanos.” A.I.
Berrian ere egin diote elkarrizketa: «Ez dut nahi nire aitari egin ziotenagatik min gehiago sortzerik»
GOGORATU, astelehena martxoak 28, ESTEBAN MURUETAGOIENA 29 urte direla hil (zela-zutela).